21-02-06

Oorlog, vriendinnen, kippen & vuur

Goed nieuws van het oorlogsfront. Dankzij de gedropte medicijnen en de versterking van enkele bloggers zijn het hoofd en de keel definitief weer deel van ziektevrij Unagiland. De neus is echter nog steeds verloren terrein, maar daar wordt de volgende uren/dagen nog druk gevecht geleverd!

En dan op vriendinnengebied valt er ook weer wat te vertellen. Zoals de regelmatige lezer al weet heb ek dus één vriendin die met kop en schouders boven de rest uitsteekt. Ik heb vandaag van haar een mailtje gekregen om te zeggen dat het flesje champagne bij het verjaardagskado een persoonlijk toevoegsel van haar was. Ze vond dat ik zo'n goeje vriend was dat ik iets extra's verdiende. Maar dat kan ze dan heel mooi verwoorden in een mail eh. Waarom kunnen meisjes het altijd allemaal zo mooi vertellen? En slagen ze er altijd in mij met mijn mond vol tanden te zetten?

Enfin, ik wijk af. Voordat de snuggere onder jullie iets gaan zeggen: neen dat is geen Valentijn in wording. Ze heeft trouwens een vriend. En degene die dat niet begrijpen kunnen zich bij mijn vader aansluiten. De mens maakt er een kunst van mij niet te begrijpen en dan vooral als het op meisjes aankomt. In zijnen tijd (godzijdank dat die voorbij is ...) kon zoiets ni. Je werd alleen maar vrienden als er iets meer van kwam ... Ik vind da vreselijk kortzichtig maar da kan ook aan mij liggen ... En dat ik dan regelmatig met haar de Kinepolis bezoek (zonder haar vriend) da begrijpt em al helemaal ni. Want ja da kan toch ni en zoiets wordt toch niet gedaan en blablablabla. Alé ja. Hoeveel keer dat em mij al gevraagd heeft of er iets is (op een voor hem "subtiele" wijze). Onvoorstelbaar. Van doorzettingsvermogen gesproken. En waar ek et al helemaal op m'n heupen van krijg is als hij naar mijn vriendinnen verwijst als mijn "harem" of als em zegt da'k maar is een keuze moet maken uit de "kandidaten". Da's zijn gevoel voor humor (dat mij volledig ontgaat) ... En als zus even olie op het vuur kan smijten zal ze het niet laten ...

Maar dan is Unagi is op onderzoek uitgegaan wat wél kon in papa zijn tijd. En wat ben ik allemaal te weten gekomen? Dat mijn vader een echt straatjoenk was in een boeregat waar meer koeien dan mensen woonden. Zijn drie belangrijkste daden:

  1. Met een lootjesgeweer naar de kippen van de buurman schieten om ze "op te jagen", maar er dan per ongeluk toch eentje neerknallen ook. Dan moest die kip verdwijnen natuurlijk, zodat meneer de buurman het niet zou te weten komen. Tijdens die missie verzuipt em dan half in een beek ...
  2. Je hebt zo van die grote bloemen waar bijen op afkomen. Hij nam da zo'n bloem me een bij op en deed die dicht. Dus de bij zat in de bloem ... En dan stak em die bloem van vanonderen in brand ... Ook een echte bijdrage tot de wereld dus.
  3. En het derde is nog beter. Pa naar het tankstation met een jerrykan. Hij laat die vullen en meneer tankstation vraagt: "awel wa gade gij daar mee doen?" Antwoordt hij "mijne naam schrijven op de zolder en dan in brand steken" Meneer tankstation was toch wat ongerust en heeft naar zijn thuis gebeld terwijl pa op weg was naar huis met een jerrykan vol benzine. En zo hebben ze weer een stommiteit tegengehouden.

Ge zou nu denken dat die verhalen overdreven zijn eh, maar ze zijn bevestigd door onafhankelijke bronnen (kheb toch al iets geleerd van mijn thesis ...). Dus very true allemaal ... Hoe daar ooit nen bankdirecteur uit kunnen voortkomen is, is ook voor mij een compleet raadsel ...

Zeg nu zelf wat zou je het liefst hebben, een zoon met een (voor hem) onbegrijpbare relatie met een vriendin of eentje die zijn naam in benzine schrijft op je houten zolder?

23:59 Gepost door Unagi | Permalink | Commentaren (8) |  Facebook |

Commentaren

ow ik zou mijn geld niet vertrouwen
plots
zomaar ineens niet meer
stel dat ie mijn zuurverdiende centjes
allemaal eens wil zien branden

kleine bedenking
misschien lag er op die zolder wel hooi
waar ie stiekem met zijn vriendin
ongehoord had liggen stoeien
uit is die liefde
wat wil je dan meer doen dan zeggen
weg er mee
in de fik
misschien, misschien...

Gepost door: abnormalia | 22-02-06

^^^ ewel sé... hij zakt serieus in mijn achting!!!!! Den dierenbeul!!!!!! Schopt maar ne keer ferm tegen zijn schenen met mijn complimenten, zegt!!!!! Ge moogt van mij!!!!!

;-))) das wel een grapje hé Unagi maar als je het echt nie kunt laten, ga maar gerust uwe gang!!!!

Gepost door: Talleke | 22-02-06

Dag Unagi, Tja... nu vraag ik mij plots toch af welke jeugd onze bankdirectrice heeft gehad. In elk geval is het inderdaad kortzichtig (of zoiets) om alleen vrienden/vriendinnen te hebben als er een relatie kan uit voortkomen. Eens je dan een relatie hebt wordt het immers wel heel eenzaam zo. Ach... ieder in zijn tijd zeker.
Goed dat je de oorlog een beetje aan het winnen bent. No passaran! Zou ik zo zeggen, maar ik zit mijn mijn hoofd duidelijk ook even in een andere tijd. Groetjes,

Gepost door: An | 22-02-06

pffff ... ik zou niet weten wat kiezen unagi ... ;-)))))

Gepost door: klaverke | 22-02-06

:o)) Hilarisch ... :oDDDDDDDDDDDDD

Gepost door: Ikke | 22-02-06

*** Een echt voorbeeld uw vader hé...:)-
En dan maar commentaar geven op zoonlief. Kijk da's nu het probleem, vele ouders vergeten wat ze zelf allemaal hebben uitgestoken vroeger. Ik hoop dat ik NIET tot die groep ouders behoor.
Maar eigenlijk wel grappig, zeg nu zelf.

Gepost door: Crisje | 22-02-06

wat zou je zelf het liefste hebben... ...misschien wel een zoon met een ongrijpbare liefde met een vriend ??

Gepost door: Pj | 23-02-06

*** ik opteer voor de zoon die een onbegrijpbare relatie heeft met een vriendin .Vuur is nooit echt mijn ding geweest .

Gepost door: Glenn | 23-02-06

De commentaren zijn gesloten.